Dankbaarheid lijkt een beetje een in onbruik geraakt woord.
Sowieso lijkt het een ongebruikelijk gevoel geworden, beetje ouderwets wel .
Iemand zei onlangs: dankbaarheid bestaat niet in een gevende wereld.
Leven we dan in een gevende wereld, is dat de oorzaak van het huidige gebrek aan populariteit van dit begrip?
Het antwoord lijkt in deze tijden van crisis voor onze grijpgrage hand te liggen. Het tegenovergestelde is het geval. Nemen gaat veelal voor geven.
Veel zijn we als vanzelfsprekend gaan beschouwen.Natuurlijk hoeven we niet terug naar het hand ophouden en daar in een soort onderdanigheid, dankbaar op reageren. Dat is echt ouderwets.
Wel nodigt de situatie uit tot herbezinning en nieuwe waardering.
Geeft de crises dan ook iets om dankbaar voor te zijn?
Wellicht…bijvoorbeeld het besef dat we bij kunnen dragen aan een gevende wereld. Elkaar kunnen geven, waarden kunnen meegeven aan de volgende generatie, ons gevend opstellen naar het milieu in de zorg voor de aarde. Dat we zien dat we niet zomaar recht hebben op van alles en maar onbegrensd blijven toe-eigenen.
Dat dát de aarde en ons in crises brengt.
Misschien maakt het ons ook opnieuw bewust dat veel om niet beschikbaar is, gegeven wordt. Het licht, de lente, liefde, groeikansen, nieuwe creativiteit etc.Wat echt de moeite waard is, wat echt is en veelal niet vangbaar in systemen of geld. En vaak zomaar gegeven, vanuit die aarde of een grotere kracht….zomaar te ontvangen voor wie oog heeft.
Iets om dankbaar voor te zijn? Een uitnodiging om anders te kijken….
Het padloze pad…..
Bij mensen hoort de vraag naar zingeving, je bestemming vinden of zoals Coelho het noemt: je eigen legende leven.
Voor sommigen komt dat zoals het komt, anderen laten in zekere in het leven aan zich voorbij gaan, weer anderen zoeken, sommigen om te vinden….
Naar onze inzichten vraagt dat het volgende;
Naar je eigen gevoel moed verzamelen als onzekerheid en angsten opdoemen
Vertrouwen in en liefhebben van jezelf
Een ondertoon van hoop en optimisme: dit komt goed, dromen kunnen worden verwezenlijkt
Vrolijkheid en het genieten van lachen
Als je brede kwaliteiten hebt, dicht bij je kern en passies blijven en je niet laten verdwalen door de waardering van de ‘anderen”
Openstaan en geduld hebben voor de ‘tekens’ die je vertellen waar de mogelijkheden en kansen liggen voor jou
Laat los als de tijd daar is
Erken en verloochen je eigen historie niet
Verliefd zijn
Weten dat alleen het NU is
Aandacht voor wat je wilt, met veel ruimte voor je onderbewustzijn
Herkennen dat we tot de dieren behoren
Teleurstelling laten verdampen
Omarming van beperkingen en grenzen
Open zijn voor de wonderen van de wereld
Beter verkeerd bewegen dan vertwijfeld stilstaan
Verantwoordelijkheid nemen en de parate bereidheid verantwoording af te leggen
Het is nooit te laat
Geven…
Dan vindt je als een alchemist een pad, dat natuurlijk geen pad is, maar veeleer een zwerftocht
Inspired by New Shoes Today, Gert Dijs en Paul Coelho.
Donderdag, 2 juli 2009
Omgaan met het weer.
Het weer beïnvloedt ons en is. één van de -weinige- dingen waar je geen invloed op hebt.
We zijn eraan overgeleverd. Geen keus.
Of toch wel? Is er wel keus, is er altijd keus?
Keus om je ertegen te wapenen ?
Keus om je ertegen te beschermen?
Keus om je eraan over te geven?
Keus om ervan te genieten of je opstandig terug te trekken?
Keus om……?
Boos te zijn of blij met wat het weer je die dag brengt aan mogelijkheden en ook onmogelijkheden.
Dat kiezen geldt niet alleen voor het weer, maar ook voor de regen of zonneschijn in je leven of ,heviger, als de bliksem inslaat.
Je hebt geen invloed op wat je overkomt, wel op hoe je ermee omgaat, op je reactie.
Je bewust zijn dat je daarin wel een keuze hebt en keuzes maakt is een belangrijke stap om iets van de regie van je eigen leven te behouden of terug te krijgen.
Dat betekent niet dat je mooi weer moet spelen en je “negatieve“ emoties moet wegduwen. Die zijn er en zijn ook nodig om van daaruit andere dingen te kunnen voelen, te groeien, je gedrag te sturen en met de dynamiek van buien in je leven mee te bewegen.
En te beseffen dat achter de wolken altijd de zon schijnt, ook al zie je hem niet als je je in de bui bevindt. Tijd heelt en lost op. Er is ook vaak iets van een paraplu…als keus.
Dinsdag, 3 maart 2009
De verscheidenheid aan mensen is een van de fenomenen die de wereld prachtig maakt.
Authenticiteit of echtheid van mensen is zo'n verscheidenheids-dimensie. Sommigen zijn daarin naturel en omstandigheden hebben hen daar niet van afgebogen. Anderen zijn op zoek, genieten van het zoeken en sommigen vinden. Weer anderen begrijpen niet waar je het over hebt.
Congruent gedrag is een belangrijke voorwaarde om als authentiek te worden ervaren. Congruentie gaat over ons handelen, taalgebruik en taalklank, lichaamstaal in brede zin, kortom in alle wijzen waarop we iets van onszelf laten zien.
'Echt-zijn' gaat een stap verder. De congruentie is dan aanwezig in het centrum van het zelf zelf. Het is een beleving van eenheid en vertrouwen, die lichamelijk ervaren kan worden op de plaats van het hart - de zonnevlecht - het middenrif. Het loslaten van aspecten van je ego die je geen plaats meer gunt in je leven. Dat gaat vaak gepaard met een verhoogd bewustzijn.
'Waar-zijn' is de kern daarvan. De beleefde essentie van zijn, waar veel aspecten van ons zijn zoals ratio, talent, gevoel hun plek gevonden hebben. Het staat je toe te zijn in het NU en te genieten van 'stilheid'. 'Waar-zijn' krijgt daarmee een meer universele betekenis .
Het is dan dat je je grootste schat kunt delen....wie je bent.....
Donderdag, 8 januari 2009
Een nieuw jaar ligt voor je. Wellicht met voornemens. Goede voornemens nog wel.Een nieuw begin.
Is een nieuw begin wel nieuw? Helemaal nieuw? Kun je wel opnieuw beginnen?
Je neemt immers allerlei mee uit je verleden.
Ballast, geschiedenis, kostbaarheden, ervaring.
Van alles bij elkaar wat je gemaakt heeft tot wie je nu bent.
En zoals je nu staat, met je besluit om opnieuw of iets nieuws te beginnen.
Daarvoor moet je selecteren in je binnenste: wat heb je nodig en wat wil je niet meer
om te kunnen veranderen. Om te kunnen wenden, zeg maar.
En wat je wilt aanpakken zegt ook iets over je verleden , het oude.
Het aangaan beweegt je richting de toekomst, het nieuwe.
Dat gaat meestal niet zomaar. Het vraagt inspanning en bewustzijn. Inzet.
En dan…. terwijl je werkt,de tijd verstrijkt en je rijpt, merk je dat iets er wel zomaar is:
de kracht, de innerlijke kracht die je vooruit helpt, en op weg houdt.
Wie vooruit lopend om durft te kijken ziet het verschil, en het inzicht verschijnt aan je horizon.
Waar vandaan? Dat zal door ieder anders beleefd worden. Wat gemeenschappelijk is is de
verwondering. Over de kracht van wenden: levenskracht.
Een goed nieuw jaar allemaal.
Maak er iets moois van, ook voor een ander.
